طراحی سوله مرغداری 

طراحی سوله مرغداری نیازمند تلفیق دانش مهندسی سازه، تاسیسات مکانیکی و الزامات دامپزشکی است. در این نوع طراحی، دهانه سازه معمولاً بین ۱۰ تا ۲۰ متر و ارتفاع جانبی بین ۲.۵ تا ۴ متر در نظر گرفته می‌شود تا امکان تهویه طبیعی و مکانیزه فراهم باشد.

سقف‌ها غالباً به‌صورت شیب‌دار یا قوسی طراحی می‌شوند تا تجمع رطوبت و بخار در فضای داخلی کاهش یابد. نوع اسکلت (خرپایی یا تیرورقی)، محل قرارگیری ستون‌ها و فونداسیون باید متناسب با خاک منطقه، بار باد و شرایط اقلیمی محاسبه شود. همچنین برای پوشش دیواره‌ها و سقف، استفاده از ساندویچ‌پنل‌های پلی‌یورتان یا پلی‌استایرن توصیه می‌شود تا انتقال حرارت به حداقل برسد.

از نظر عملکردی، طراحی داخلی سوله مرغداری باید پاسخگوی چیدمان تجهیزات اتوماسیون پرورش طیور باشد؛ مانند خطوط دانخوری، آبخوری، فن‌های اگزاست، هیترهای گازی یا برقی، و پدهای خنک‌کننده. همچنین جانمایی سیستم روشنایی، تابلو برق، محل نگهداری ژنراتور و پنجره‌های تهویه باید در فاز نقشه‌کشی لحاظ شود. شاسی‌های نگهدارنده تجهیزات باید در نقشه سازه دیده شده باشند تا از بار اضافی روی اسکلت اصلی جلوگیری شود. رعایت الزامات مبحث ۱۴ و ۱۹ مقررات ملی ساختمان در حوزه تهویه و صرفه‌جویی انرژی در این نوع سوله‌ها کاملاً ضروری است.